Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2011/1228 E. 2012/9566 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/1228
- Karar No
- 2012/9566
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, suçluyu kayırma Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında; a) TCK'nın 152/1-a, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK'nın 265/1-3, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet c) TCK'nın 283/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 152/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK'nın 265/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- Sanık ... hakkında; a) TCK'nın 152/1-a, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK'nın 265/1-3, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet c) TCK'nın 283/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve sanık ... hakkında mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde; Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğu sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılmaması ve eylemin silahtan sayılan taş ve sopalarla gerçekleştirilmesi karşısında tayin olunan cezanın TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme ve suçluyu kayırma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde; Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimaın koşulları gerçekleşmiş bulunduğu sanıklar hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılmaması ve eylemin silahtan sayılan taş ve sopalarla gerçekleştirilmesi karşısında tayin olunan cezanın TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek mercii, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bu nedenlerle denetimli serbestlik süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde "1 yıl süre ile" denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetim süresinin sanıklara rehberlik edecek uzman kişi görevlendirilerek geçirilmesine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkralarının TCK'nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerinden “1 yıl ” olan denetimli serbestlik süresi ile “bu süre içinde kendisine rehberlik edecek uzman bilirkişi görevlendirilmesine” ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiy le karar verildi.