Yargıtay · 9. Ceza Dairesi

Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/2726 E. 2012/1319 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
9. Ceza Dairesi
Esas No
2010/2726
Karar No
2012/1319
Karar Tarihi

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, saldırgan sarhoşluk Hüküm : 1- 765 sayılı TCK'nın 258/2, 81/1, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 62, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 3- 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/4, 53, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet 4- 5326 sayılı Kanunun 35. maddesi uyarınca idari para cezası Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Saldırgan sarhoşluk eyleminden kurulan hükme ilişkin olarak; Sanık hakkında saldırgan sarhoşluk eyleminden verilen kararın niteliği itibariyle 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına, 2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 3- 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafii ile Üst Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8-155 esas 2005/164 sayılı kararına göre suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi hükmü karşısında "450 TL" yerine "489 TL" olarak fazla tayini, b- Suçun 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, c- TCK’nın 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı Kanunun 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar olabileceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesi gereğince uygulanan temel adli para cezasının "450 TL"ye, sonuç adli para cezasının ise "375 TL"ye indirilmesi, tekerrüre ilişkin TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hükümden çıkartılması ve hüküm fıkrasında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın devamına "anılan Kanunun 53/1. maddesinin c bendindeki hakları kullanmaktan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 4- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince; a) 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine de yansıtılması suretiyle hükmün kurulması gerekirken 765 sayılı TCK'nın 516/3. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı 3 yıl kabul edilerek lehe kanun değerlendirmesinde hataya düşülmesi, b)Kabule göre de; - Suçun 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, - TCK’nın 53/1. maddesinin (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı Kanunun 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar olabileceğinin düşünülmemesi, Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2010/2726, K. 2012/1319, T. 31.01.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-9-ceza-dairesi-2010-2726-e-2012-1319-k-b4d8b054157b