Yargıtay · 9. Ceza Dairesi
Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/18213 E. 2012/6443 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/18213
- Karar No
- 2012/6443
- Karar Tarihi
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, hakaret Hüküm : Sanıklar hakkında: 1- TCK'nın 125/3,a-4, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 152/1-a maddesi uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında hakaret ve mala zarar verme, sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun kazanılmış hak teşkil etmeyip güvenlik tedbiri niteliğinde olması ve hürriyeti bağlayıcı cezanın kanuni sonucu olarak her zaman uygulanması mümkün görülmüştür. Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; a- Mahkeme heyeti tarafından tanzim edilen tutanak ve Jandarma görevlilerinin tanzim etmiş oldukları 29.12.2008 tarihli tutanak ile tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın diğer sanık ...'ın tekmeleyerek yere düşürmüş olduğu tanık kürsüsünü ve Jandarma görevlileri tarafından duruşma salonundan çıkarılırken kapıyı tekmelemesi sonucunda herhangi bir zarar tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, b- Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edildiği halde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmaması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.