Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/18180 E. 2011/29579 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme , görevli memura direnme, saldırgan sarhoşluk Hüküm : 1- 765 sayılı TCK’nın 516/3, 522, 59, 40, 72, 647 sayılı Kanunun 4-5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 2- 765 sayılı TCK’nın 258/1, 59, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 3- 765 sayılı TCK’nın 572/1, 59, 5349 sayılı Kanunun 3. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nın 52/1-2. maddeleri uyarınca idari para cezası Dosya incelenerek gereği düşünüldü 1- Saldırgan sarhoşluk eyleminden tayin olunan idari para cezası, niteliği itibarıyla 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, bu konuda inceleme yapılmasına yer olmadığına, gereğinin merciince yapılmasına, 2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak; 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi hükmü karşısında suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının "450 TL" yerine "489 TL" olarak fazla tayini, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan 765 sayılı TCK'nın 516/3. maddesi gereğince uygulanan temel adli para cezasının "450 TL" ye, sonuç adli para cezasının ise "1325 TL" ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Görevli memura direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Sanığın savunması, mağdur polislerin beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.