Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/1665 E. 2012/1025 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; a) TCK’nın 152/1-a, 168/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK’nın 125/3-a-4, 43/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet c) TCK’nın 265/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2 - Sanık ... hakkında; a) TCK’nın 125/3-a-4, 43/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet b) TCK’nın 265/1-4, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet c) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK’nın 62/1, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri

içtimanın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, sanık hakkında tekerrüre esas mahkumiyeti nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 02.03.2010 tarih, 2009/9-259 esas, 2010/47 sayılı kararına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla polis memuruna karşı cebir ve şiddet göstererek hukuksal anlamda tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş bulunduğundan, sanık hakkında anılan suçtan tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçların niteliği, hükmolunan cezaların süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.