Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2008/21036 E. 2010/2805 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle ölüme neden olma, Cürüm işleyeni saklama Hüküm : 1- Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 272 ve 274. maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığı, 2- Sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 455/1-3, 59, 72, 118, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme, sürücü belgesinin geri alınması Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık ... hakkında cürüm işleyeni saklama suçundan verilen hükme yönelik temyizin incelenmesinde; Cürüm işleyeni saklama suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin, davaya katılma hakkının bulunmadığı, mahkemece verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, katılan vekiline hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, temyiz isteminin, CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; a) Katılan vekilinin 16.09.2004 tarihli dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş olması karşısında, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesi hükmü gereğince katılan vekilinin maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, b) 765 sayılı TCK'nın 455/1. maddesinde ön görülen para cezasının alt sınırının suç tarihi itibariyle aynı Kanunun 19. maddesinde belirlenen asgari miktarının 440 TL olacağı gözetilmeden, sanık hakkında eksik ceza tayini, c) Sanığın sürücü belgesinin aslı veya onaylı örneği getirtilip suç tarihinde geçerli olup olmadığı araştırılmadan 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesi yerine TCK'nın 118. maddesi gereğince geri alınmasına karar verilmesi, d) Yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince kendisini vekille temsil eden katılan lehine vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, e) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.3.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında, suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip, dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.