Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2008/20537 E. 2010/12436 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Mala zarar verme, Hakkı olmayan yere tecavüz, Suçu bildirmeme Hüküm : Sanık ... hakkında: Beraat, Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK’nın 279/1, 62/1, 50/1-d maddeleri uyarınca mahkumiyet, Katılan - sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK’nın 154/2-1, 62/1, 50/1-b, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan sanık müdafiinin, sanıklar ... ile ... haklarındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Köy tüzel kişiliğine ait arsanın ve üzerindeki ağaçların mülkiyetinin katılan sanığa ait olmaması nedeniyle ve sanık ...'e atılı mala zarar verme, sanık ...'e atılı suçu bildirmeme suçlarının nitelikleri itibariyle bu suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen katılan sanık hakkında verilen davaya katılma kararı hukuken geçersiz olup, hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, katılan sanık müdafiinin adı geçen sanıklara ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince; Dava konusu yer, köy tüzel kişiliğine ait arsa vasfında olup, TCK’nın 154/2. maddesinde sayılan mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz mallardan olmadığı gibi köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş de bulunmadığı, bu nedenle sanığın sübutu kabul edilen eyleminin anılan maddenin 1. fıkrasında tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilerek, Hüküm tarihinden sonra 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunla TCK’nın 154. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişiklikle suçun şikayete tabi hale getirilmesi ve atılı suçtan şikayet bulunmaması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.