Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2026/704 E. 2026/3870 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/704
Karar No
2026/3870
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/54 E., 2025/1600 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/120 E., 2021/243 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kullanım kadastrosu sonucunda, Adıyaman ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 1 91... parsel sayılı 18.819,67 m² yüzölçümündeki taşınmaz kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ...'in kullanımında olduğu şerhi yazılarak, tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. 2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Adıyaman ili ... ilçesi ... köyünde bulunan 1 91... parsel sayılı taşınmazın halihazırda orman vasfını taşıdığını ve 2/B vasfına haiz olmadığını, 2014 yılında gerçekleştirilen 2/B uygulamasının hatalı olduğunu belirterek, dava konusu taşınmazın 2/B uygulaması sonucu 2/B vasfı ile orman sınırları dışına çıkartılması yönündeki tefrik, tespit ve tescilin iptaline ve taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orman vasfını kaybettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davaya konu taşınmazın 1952 tarihli hava fotoğrafında orman olduğu, ancak 1973 tarihli hava fotoğraflarında alanda imar-ihyanın olduğu ve tarımsal faliyetlerin yürütüldüğü, dava konusu taşınmazda ekonomik amaca uygun sürülü tarla olarak kullanımının bulunduğu hususunun tespit edildiği, dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazların da aynı özellikte olduğu, taşınmaz içinde sıralı, düzenli veya toplu ağaç dikili olmadığı ve orman görünümlü bir karakter taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın 2/B vasfı ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, kullanım kadastrosu sonucunda ölü ... lehine kullanıcı şerhi verildiği, eldeki davanın 2019 tarihinde açıldığı, dava konusu taşınmazın eylemli orman vasfında olmadığı, 1973, 19 85... tarihlerine ait hava fotoğraflarında orman görünümlü bir karakter taşımadığı, açık alanda kaldığı, tarımsal faaliyetler içerdiği, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman vasfını yitirdiği belirlendiğine göre İlk Derece Mahkemesi kararında usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın tamamının bilim ve fen bakımından orman vasfını yitirmediğini, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğunu ve emsal Yargıtay kararlarının dikkate alınmadığını ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman olup olmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2026/704, K. 2026/3870, T. 03.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2026-704-e-2026-3870-k-4b4fa2c67540