Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2026/3469 E. 2026/4641 K. – Tapu İptali Ve

Konu: Tapu İptali Ve Tescili

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/3469
Karar No
2026/4641
Karar Tarihi
Konu
Tapu İptali Ve Tescili

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/45 E., 2018/174 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescili davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2026 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Sakarya ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 199 parsel sayılı 36.000,00 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla ve ahşap ev vasfıyla ... adına tapuya tescil edilmiştir. 2. Davacı ... İdaresi vekili Kadastro Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 4. maddesi uyarınca yapılan çalışmada davalı ... adına tespit edildiğini, ancak kısmen kesinleşen orman sınırları içinde kaldığını ileri sürerek, tespite itiraz etmiştir. Kadastro Mahkemesince, dava konusu taşınmaz hakkında 3402 sayılı Kanun'un Ek 4. maddesi kapsamında tutanak düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, Sakarya ili ... ilçesi ... köyü 199 parsel sayılı 36.745,11 m² yüzölçümündeki taşınmazın 26.02.2018 tarihli teknik bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfiyle gösterilen 19.103,67 m²lik kısmının dahili davalılar murisi ... adına olan tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, kalan kısmının dahili davalılar murisi ... uhdesinde bırakılmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 28.02.2022 tarihli ve 2021/8953 Esas, 2022/1685 Karar sayılı ilamı ile onanmakla, 18.10.2022 tarihinde kesinleşmiştir. 4. Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı ... İdaresi vekili 25.02.2026 tarihli dilekçesi ile; dava konusu 199 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 22/2-a maddesi kapsamında yapılan uygulama kadastrosunda 20 34... parsel numarası ile tescil edildiğini, taşınmazın ölçü, sınırlandırma ve alan hesaplarında değişiklik olduğunu, bu nedenle kararın infaz edilemediğini, yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirterek, tavzih kararı verilmesini talep etmiştir. II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2026 tarihli ek kararıyla, hükmün tavzihi yoluyla taraflara tanınan hak ve yüklenen borçların sınırlandırılması, genişletilmesi ve değiştirilmesinin mümkün olmadığı, yasal koşulların oluşmadığı gerekçesiyle tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. III. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen tavzih talebinin reddi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, ek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tavzih isteminin yerinde olup olmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2026 tarihli ek kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,29.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2026/3469, K. 2026/4641, T. 29.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2026-3469-e-2026-4641-k-5c05de48380f