Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2026/176 E. 2026/2012 K.

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 16.12.2025 SAYISI : 1993/112 E., 1993/162 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin ise değerden reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı dava dilekçesinde; dava konusu 4334, 4335, 43 15... parsel sayılı taşınmazlarda kendisinin de miras yoluyla gelen hakkı olduğu iddiasıyla taşınmazların muris ........... mirasçıları adına veraset ilamındaki hisseleri oranında tescilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar davaya cevap vermemişlerdir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafa taraf teşkilinin sağlanması ve eksik giderlerin yatırılması için verilen kesin süreye rağmen, süresinde giderleri yatırmadığı ve taraf olmayan tespit maliklerini davaya dahil etmediği gerekçesiyle davacının davasının husumet nedeniyle reddine, ........ ilçesi ......... kasabası 4334, 4335, 43 15... parsel sayılı taşınmazlara ilişkin yapılan kadastro tespiti gibi tescili için karar kesinleştiğinde, kesinleştirme işlemi yapılmak üzere dosyanın Akşehir Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş ve verilen bu karar süresi içerisinde kanun yollarına başvurulmadığından bahisle 28.02.1994 tarihinde kesinleştirilmiştir. Davacı vekili 26.11.2024 tarihli temyiz dilekçesinde; gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin 01.10.1993 tarihli kararından haricen haberdar olduklarını, yapılan tebligatların 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümlerine aykırı yapıldığını ileri sürerek, temyiz taleplerinin kabulüne karar verilmesini ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince verilen 16.12.2025 tarihli ek karar ile "İlk Derece Mahkemesince verilen 01.10.1993 tarihli kararın 26.11.2025 tarihinde temyiz edilmiş olup, dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararın davacı ...'a 31.01.1994 tarihinde tebliğ edildiği, dosyanın 28.02.1994 tarihinde kesinleşmiş olduğu davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvuru dilekçesinin süresi geçtikten sonra verildiği..." gerekçesiyle temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; her ne kadar gerekçeli karar 31.01.1994 tarihinde müvekkilinin eşi ... imzasına tebliğ edilmiş ise de tebliğ mazbatasındaki imzanın ...'a ait olmadığını, bu hususta imza incelemesi için imza vermeye hazır olduklarını, yine bahsi geçen tebligatın yapıldığı tarihte tebliğ yapılan adreste ikamet etmediklerini, özellikle 7201 sayılı Kanun’un 10. maddesi (Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.) ve 21. maddesi (adreste bulunmama veya tebellüğden imtina halinde tebligat usulü) ile 35. maddesinde belirtilen emredici tebligat usullerine riayet edilmediğini, dava konusu gerekçeli kararın müvekkilinin o dönem ikametgah adresi olan ne ........ ilçesi .......... kasabasına ne de kasabanın muhtarına yapıldığını, müvekkilinin ilgili karardan çok sonra, üst kanun yollarına başvuru için kanuni süreler geçtikten sonra haberdar olduğunu ileri sürerek, ek karara yönelik temyiz başvurularının kabulü ile hükmün bozulmasına ve dosyanın yeniden incelenmek ve hükmolunmak üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde olup olmadığına ilişkindir, Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 16.12.2025 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 16.12.2025 tarihli ek kararının ONANMASINA, 615,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 116,60 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 26.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.