Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/576 E. 2025/3143 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/349 E., 2022/279 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2014/579 E., 2018/159 K.

Taraflar arasındaki 3302 sayılı Kanunla Değişik 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uygulamasının yok hükmünde sayılması istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Orman Kanunu hükümleri gereğince 1939 yılında yapılan orman tahdidi, 19.04.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile Değişik 2/B madde uygulaması ve 27.07.2010 tarihinde ilan edilen 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek- 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosu çalışmaları bulunmaktadır.

Davacı Orman İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; ... ../... Mahallesinde yapılan 2/B çalışmalarında 2/B alanına çıkarma işleminin hatalı yapıldığını bu nedenle yanlış yapılan 2/B çalışmalarının iptaline, dava konusu yerlerin orman olarak Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 01.04.2024 tarihli ara kararı ile dava konusu İstanbul ili, ... ilçesi, ... 106 ada 1, 2, 3, 4, 5, 10, 11, 12 parseller yönünden dosya tefrik kararı verilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B maddesi uygulamalarının yok hükmünde sayılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince; "...Mahkememizin 2014/615 E - 2015/389 K sayılı kararının davacı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2015/17038 E - 2017/4657 K sayılı 29/05/2017 Tarihli kararıyla onandığı, bu onama kararında da değinildiği üzere, taşınmazın eymemli orman durumunda bulunup bulunmadığının da Mahkememizce değerlendirilmesi gerektiği, buna dair sunulan bilirkişi ek raporuna göre, dava konusu parsellerin eylemli orman vasfında olmadığı anlaşıldığından,..." gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı Orman İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; " çekişmeli taşınmazların 19/04/1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulamasında 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışarısında çıkarılan yerde kaldığı, Orman Yönetimince bu çalışmalara karşı süresinde itiraz edilmediği ve Orman Yönetiminin dava açtığı tarihte 2/B maddesi uygulamasına itiraz süresinin dolduğu, çalışmaların kesinleştiği ve mahallinde yapılan keşif sonucu dosyaya ibraz edilen orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların tamamının ev, ahır, bahçe olarak ayrı ayrı kullanıldıkları, üzerinde orman ağacının bulunmadığı, 2007 ortofoto görüntüsünde de benzer durumun söz konusu olduğunun anlaşıldığı, taşınmazların eylemli orman durumunda bulunmadığı, aynı nevide ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/615 E - 2015/389 K sayılı kararının davacı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2015/17038 E - 2017/4657 K sayılı 29/05/2017 Tarihli kararıyla onandığı da anlaşılmakla, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/579 Esas ve 2018/159 Karar sayılı kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar, davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.