Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2024/2902 E. 2025/5002 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2021 E., 2024/102 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/214 E., 2023/126 K.

Taraflar arasında Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili ve davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ...'nun Gaziantep'de kurulu Mülhak ... ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; nüfus kayıtları, vakıf senedi, nüfus kayıtları ile bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; davacı ...'in annesinin ... olduğu, ...'in annesinin ise ... olduğu, ...'in ise Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesine müzekkere yazılarak 1996/522 Esas ve 1998/331 Karar sayılı dosyasındaki davacı ... ve ...'ın kardeşi olduğu, dosyaya sunulan 15.12.2022 tarihli bilirkişi raporu da dikkate alınarak davanın kabulü ile davacının "... ... Vakfının Galle fazlasına müstehak evlatları olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili ile davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden ve toplanan delillerden; davacı ...'nun annesinin ..., onun annesinin ise ... olduğu, ...'in, ... ve ... adlarında iki erkek kardeşinin bulunduğu, ... ve ...'ın, Yargıtay denetiminden geçerek 19.11.1998 tarihinde kesinleşen Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.05.1998 tarihli ve 1996/522 Esas, 1998/331 Karar sayılı kararı ile ... ... Vakfı'nın galle fazlasına müstehak evladı olduklarının tespitine karar verildiği, davalı vakfa ait vakfiye, nüfus kayıtları ve bilirkişi raporuna göre; vakfiyede kız-erkek ayrımı ve batın şartı olmadığı, erkek çocukların munkariz olduğu olgusunun da Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince 28.03.1995 tarihli ve 1995/3155 Esas, 1995/3883 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, erkek çocuklarının soyunun münkariz olması nedeniyle davacının soybağının vakfedenin kız çocuklarına dayanıyor olmasının sonuca etkili olmadığı saptanarak yazılı şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek iddianın gerçekliğinin çok iyi araştırılması gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacıların vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduklarına dair şartlara sahip olup olmadıklarını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Vakıflar Genel Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 77 nci maddesinin ikinci fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ile değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.