Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/4611 E. 2025/1667 K. – Kadastro Tespiti

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/1898 E., 2023/407 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/743 E., 2018/1033 K. Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Davacı ... Kadastro Mahkemesine verdiği dava dilekçesinde özetle; Mersin ili Yenişehir ilçesi Çiftlik Mahallesi 1724 parsel sayılı taşınmazın, kendisine intikal eden tarla vasfındaki taşınmaz olduğunu, söz konusu taşınmazın 1980 ylından beri kullanımında olduğunu, ancak taşınmazın tamamının orman adına yazıldığını, yapılan tespitin mağduriyete sebebiyet verdiğini ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın kendi adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş ve Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının talebini taşınmazın 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi uyarınca orman dışına çıkartılan alan olarak belirlenmesi suretiyle lehine kullanıcı şerhi verilmesi şeklinde değiştirdiği, taşınmazın 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi çalışmalarına tabi tutulmadığı ve orman olarak bırakıldığı, taşınmazın kadastro çalışmalarına konu olmadığı ve hakkında tutanak tutulmadığı, kadastro mahkemesinin açıklanan sebeplerle görevli olmadığı genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve dosya bu karara istinaden görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. İlk Derece (Asliye Hukuk) Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... taşınmazın orman vasfında kayıtlı olduğu, 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi uygulamasına tabu tutulmadığı ve orman olarak bırakıldığı, 6831 sayılı Kanun'un 2. maddesi uygulamasının idari bir işlem olduğu ve bu işlemi yapma yetkisinin münhasıran orman kadastro komisyonlarına ait olduğu, davacının bu işlemin tatbiki için dava açmasında hukuki yararının bulunmadığı ..". gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... davaya konu taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca bölgede yapılan 2/B uygulama çalışmalarında orman vasfı ile orman alanı sınırları içerisinde bırakıldığı, davacının orman parseli aleyhine idareyi zorlayıcı nitelikte kullandığı taşınmaz bölümlerinin 2/B çalışmalarına konu edilmediğini belirterek dava açtığı, taşınmazın orman niteliğini yitirmesi nedeniyle orman sınırları dışına çıkarma yetkisinin orman kadastro komisyonunda olduğu, gerçek kişilerin idareyi zorlayıcı şekilde işlem yaptırmak için dava açamayacağı belirtilerek İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir husus olmadığı ..." gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve Kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 03.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.