Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2023/2524 E. 2024/6014 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/656 E., 2023/97 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/328 E., 2019/645 K.

Taraflar arasında Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R Dava dilekçesinde; davacılar ... ve diğerlerine velayeten açılan davada ...'de kurulu Mülhak ... ... Bin ... Efendi Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmesi istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacılar ... ve ...'nin babası ...'nin davalı vakfın evladı olduğu, diğer davacılar ... ve ...'ın anneleri ...'ın davalı vakfın evladı olduğunun tespitinin yapıldığı ve vakıfta batın şartı olmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davacıların Mülhak ... ... Efendi Bin ... Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.11.1997 tarihli ve 1997/334 Esas, 1997/834 Karar sayılı hükmü ile; davacılardan ... ve ...’nın babası ... ile ... ve ...’ın annesi ...’ın, ... ... Efendi Bin ... Efendi Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduklarının tespitine karar verildiği ve bu kararın Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi’nin 24.02.1998 tarihli ve 1998/706 Esas, 1998/1716 Karar sayılı onama ilamıyla kesinleştiği, eldeki davada dosya içerisinde yer alan nüfus kayıtları ile bilirkişi raporundan; vakfiyede kız-erkek ayrımı ve batın şartı olmadığının görüldüğü, erkek çocukların munkariz olduğu olgusunun da Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşen Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.05.1997 tarihli ve 1996/688 Esas, 1997/9072 Karar sayılı, yine Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.12.1994 tarihli ve 1994/274 Esas ve 1994/877 Karar sayılı ilamıyla belirlendiği anlaşılmakla; davacıların adı geçen vakfın soyundan geldiği tespit edilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek iddianın gerçekliği çok iyi araştırılma gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, raporun davacıların vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduklarına dair şartlara sahip olup olmadıklarını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. SONUÇ : Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.