Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/621 E. 2026/4596 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3095 Esas, 2025/1802 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2025 tarihli ve 2011/143 Esas, 2025/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188/3,62,53.maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 50.000,00 Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 23.10.2025 tarihli ve 2025/3095 Esas, 2025/1802 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’ un 280.maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemleri; olayın sübutuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, yeterli delil olmadığına, hukuka aykırı delillerle karar verildiğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya kapsamına göre, olay günü arama ve el koyma kararına istinaden yapılan aramada, sanığı kullanımında olan tarlasında 120.000 kök kenevir bitkisinin ve tarlanın kenarında çalılıklar arasına gizlenmiş vaziyette 70 kg kubar esrar maddesinin ele geçirildiği bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Sanık hakkında temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddeleri gereğince ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı gözetilerek temel hapis cezasının alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık savunması, olaya ilişkin tutanaklar, tanık beyanları, mevcut kriminal rapor içeriği, uyuşturucu madde miktarı birlikte değerlendirildiğinde suçun unsurlarının oluştuğu, sanığın cezalandırılması için yeterli delil elde edildiği ve delillerin hukuka uygun olduğu, Mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri konusu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 23.10.2025 tarih ve 2025/3095 Esas, 2025/1802 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmün niteliğine ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.

...