Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/2990 E. 2026/6584 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2222 Esas, 2025/2222 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2025 tarihli ve 2025/164 Esas, 2025/322 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62/1, 52/2-4, 54/1-4 ve 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 eşit taksitte tahsiline, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Hükme karşı sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.11.2025 tarihli ve 2025/2222 Esas, 2025/2222 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun incelenmesinde; sanığın üzerinde ve ikametinde yapılan arama neticesinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ile nitelikleri dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe istinaf olmadığından eleştiri konusu yapılmıştır. Akabinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın kan ve idrar sonuçlarına göre evinde bulunan maddeleri kullandığı tespit edildiğinden sanığın satıcı değil kullanıcı olduğuna, yalnızca tanık beyanına dayanarak ceza verilmesinin ayrıca takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın uyuşturucu madde kullandığı ve sattığı yönünde edinilen bilgiler üzerine, ikamet ettiği konutun önü ve çevresinde yapılan fiziki takip sırasında evinden çıkan kullanıcı tanık E.D.’nin durdurulduğu, üzerinden çıkan sentetik ... maddesini sanıktan aldığını beyan ettiği, sanığın üzerinde ve evinde usulüne uygun şekilde yapılan aramalarda sentetik ... (bonzai), esrar, ... ve amfetamin içerikli Captagon tabletlerin ele geçirildiği, ayrıca evinde hassas terazi ile uyuşturucu kullanma ve satışına ilişkin aparatların bulunduğu, bunun yanında sanığın telefonunda uyuşturucu maddelerin tartımına ilişkin fotoğrafların yer aldığı iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun şekilde yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, olay tutanağı ile kullanıcı tanık beyanlarına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, vicdani kanaatin dosya kapsamındaki belge ve bilgilerle uyumlu, kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. Koşulları oluşmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında da isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş; Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda ve madde miktarı ile çeşitliliği nazara alınarak temel cezanın teşdiden belirlenmesi gerektiğine ilişkin yöneltilen eleştiride hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.11.2025 tarihli ve 2025/2222 Esas, 2025/2222 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.