Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/2076 E. 2026/5989 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2026/2076
- Karar No
- 2026/5989
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/11244 E., 2025/6220 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.10.2025 tarihli ve 2025/360 Esas, 2025/393 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,188/4-a, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 1500.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.12.2025 tarihli ve 2025/11244 Esas, 2025/6220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi kapsamında kaldığına, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin yeterli delil bulunmadığına,sanığın atılı suçu işlemediğine, hükmün gerekçesiz olduğuna, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması gerektiğine,kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, kullanıcı tanıkla buluşan sanığın yanından ayrılan tanıkların bulunduğu araçtan sentetik uyuşturucu olduğu belirlenen maddenin ele geçtiği, sanığın ikametinde ... olduğu belirlenen maddelerin bulunduğu, bu itibarla sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,olay ve fiziki takip tutanakları, alınan kriminal uzmanlık raporları ve diğer adli raporlar,tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun surette elde edilen, eksiksiz incelenen ve doğru değerlendirilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu,sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi hükümlerinin uygulama koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.12.2025 tarihli ve 2025/11244 Esas, 2025/6220 Karar sayılı kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.