Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/1911 E. 2026/5394 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1911
Karar No
2026/5394
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4266 Esas, 2025/249 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2025 tarihli ve 2025/97 Esas, 2025/306 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53, 63,55, 54. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 125.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 25.11.2025 tarihli ve 2025/4266 Esas, 2025/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1 maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Sanığın atılı suçu işlemediğine, sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, tanığın soyut beyanı dışında uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, tutanak mümziilerinin dinlenilmediğine, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tahliye ve beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ...'ın uyuşturucu madde sattığı yönünde hakkında istihbari bilgi bulunduğu, olay günü 16.11.2024 tarihinde kolluk ekibinin fiziki takibe başladığı, kullanıcı tanık ...'un sanığın ikametinin önünde geldiği, sanığın dışarı çıktığı, ...'un sanığa para verdiği , sanığın tekrar ikamete girip çıktığı ve kullanıcı tanık ...'a avuç içinde bulundurduğu maddeyi verdiğinin görüldüğü, kullanıcı tanık ...'un kolluk ekibince durdurulduğu ve sanıktan 200 TL ye aldığını beyan ettiği uyuşturucu maddeyi rızası ile kolluğa teslim ettiği, Cumhuriyet savcısından gecikmesince sakınca bulunan hal kapsamında alınan yazılı arama emri ile usule uygun olarak sanığın ikametinde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde satmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında edinilen istihbari bilgi ve sanığın yakalanış şekli, uyuşturucu maddelerin ele geçiriliş şekli, kolluk tutanakları içeriği, kriminal rapora göre ele geçirilen maddelerin ... etken maddesini içerdiğinin tespiti, sanığın cep telefonu incelemesinde uyuşturucu madde ticaretine yönelik mesaj kayıtlarının tespiti, sanığın savunması, sanıktan ele geçen uyuşturucu madde ile tanıktan ele geçen uyuşturucu maddenin aynı cins olması, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın ticari kasıtla uyuşturucu madde satmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğine dair kabulde ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 25.11.2025 tarihli ve 2025/4266 Esas, 2025/249 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/1911, K. 2026/5394, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2026-1911-e-2026-5394-k-319cb3c170db