Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/8143 E. 2026/4919 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/542 E. 2025/136 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanıklar hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve retlerini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma Kararı 1. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/55 Esas, 2015/355 Karar sayılı kararı ile; sanık ...'nın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-f, 109/5, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanıklar ... ve ...'in ise; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etme suçundan, aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...'in cezasının aynı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının ise yine aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereği 6.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir. 2. İlgili kararın, Cumhuriyet savcısı, katılan mağdur vekili, sanıklar ...ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 2021/9948 Esas, 2024/3176 Karar sayılı kararı ile "Katılan mağdure, sanıklar ve tanık ...ün müşterek beyanları ve Mahkemenin kabulüne göre; suç tarihinde on beş yaşından küçük olup rızası hukuken geçerli olmayan ve evden kaçan katılan mağdurenin sanıklarla birlikte aynı evde uzunca sayılacak bir süre kaldığının, bu esnada sanık ...'nın katılan mağdureye yönelik cinsel eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına göre; sanıklar ... ve ...'in birbirleriyle ve diğer sanık ... ile irade birliği içerisinde ve 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesi kapsamında asli fail olarak işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde yardım eden sıfatıyla mahkumiyetlerine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2024/542 Esas, 2025/136 Karar sayılı kararı ile, sanıkların, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-b,f, 109/5, 62, 53 maddeleri uyarınca, 3 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği sanıklar Mustafa ve ...'in cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri 1. Sanık ...'nın Temyiz Sebepleri Hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğine, aksi kanaat halinde sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. 3. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Atılı suçun işlenişine iştirak ettiğine dair somut delil olmayan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, aksi kanaat halinde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

4. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanıklara atılı suçtan dolayı üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.Değerlendirme Ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde onbeş yaşından küçük olup rızası hukuken geçerli olmayan ve evden kaçan katılan mağdurenin sanıklarla birlikte aynı evde uzunca sayılacak bir süre kaldığı, bu esnada sanık ...'nın katılan mağdureye yönelik cinsel eylemde bulunduğu iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği, katılan mağdur beyanları, adli rapor, doğum raporu, tanık ifadeleri ve sanıkların savunmaları itibariyle, sanıkların, aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediklerine dair kabulde ve dosya kapsamı ile örtüşen gerekçeler ile hata ve diğer lehe hükümlerin uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan mağdur vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanıklar hakkında, atılı suçtan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109/1 maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay olarak belirlenen temel hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un 109/3-b,f maddeleri gereği 1 kat artırım yapıldıktan sonra, cezanın "2 yıl 12 ay hapis cezası" yerine hesap hatası yapılarak "3 yıl hapis" olarak belirlenmesi ve aynı Kanun'un 109/5. maddesi gereği artırım ve 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra sonuç cezanın "2 yıl 21 ay hapis cezası" yerine "3 yıl 9 ay" olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hukuka aykırılığın düzeltilmesi, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322. maddesi uyarınca mümkün görülerek, Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünün (2.) bendinde açıklanan nedenlerle, Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2024/542 Esas, 2025/136 Karar sayılı kararına yönelik sanık ..., sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (2.) fıkrasında yer alan "3 yıl" ibaresinin çıkartılarak yerine "2 yıl 12 ay", (3.) fıkrasında yer alan "4 yıl 6 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine "3 yıl 18 ay", (5.) fıkrasında yer alan "3 yıl 9 ay " ibaresinin çıkartılarak yerine "2 yıl 21 ay" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2026 tarihinde karar verildi.