Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/7381 E. 2026/6014 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/7381
- Karar No
- 2026/6014
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3875 E., 2025/2053 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Gaziantep 14.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2024/414 Esas, 2025/116 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.04.2025 tarihli ve 2025/3875 Esas, 2025/2053 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Tutanak içeriğinde sanık ile tanık N.K. arasında uyuşturucu madde alış verişinin görüldüğünün belirtildiği, ancak Mahkeme huzurunda sanığın maddeyi veremeden müdahale ettiklerini belirtmesi ile tutanak tanığının beyanının çelişkili olduğuna, sanığın uyuşturucu madde sattığına dair istihbar bilgi, delil, tanık ve teşhisin bulunmadığına, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, Önleme arama kararına istinaden yapılan çalışmalarda şüpheli görülen şahıslardan sanığın tanık N.K.'ya alüminyum folyoya sarılı ... vereceği sırada yapılan müdahale ile tanıkta ... ele geçirildiği, tanık N.K.'nın müdafii eşliğinde alınan ifadesinde uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği anlaşılmakla; bu suretle sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay ve yakalama tutanaklarının içeriği, sanığın aşamalardaki savunmaları, tanık N.K.'nın müdafii eşliğinde vermiş olduğu ifadesi ve teşhis tutanağı, kriminal rapor, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin niteliği ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemenin, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün ve hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulması isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde aşağıda belirtilen dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanığa verilen adli para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine yer verilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 14.04.2025 tarihli ve 2025/3875 Esas, 2025/2053 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer aylık eşit aralıklar ile 20 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi, suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.