Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/4079 E. 2026/9752 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/4079
- Karar No
- 2026/9752
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/711 Esas, 2025/417 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2025 tarihli ve 2024/414 Esas, 2025/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2-4, 53, 54/1-4 , 63... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2025/711 Esas, 2025/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ve sanığın kullanıcı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın iş yerine gelenlere uyuşturucu madde sattığına ilişkin kolluğa ihbarda bulunulduğu, olay tarihinde iş yerinin çevresinde yapılan fiziki takipte tanık ...'in bahse konu iş yerine girdikten kısa bir süre sonra çıktığı ve üstünde ele geçen mefamfetamine el konulduğu, aynı gün sanığın iş yerinde yapılan aramada ... ve üst aramasında ise kilitli poşet içinde sentetik uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, sanığın tanık ...'e uyuşturucu madde sattığı iddiasına iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları ve tanık ...'in kolluk beyanı nazara alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltilmesi gereken husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 1. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, taksit aralığı gösterilmeden "24 aylık süre içerisinde eşit taksitlerle tahsiline" şeklinde hüküm kurulması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesine aykırı davranılması, 2. Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, mahkemece tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/378 Esas, 2015/112 Karar sayılı ilamında, "örgüt mensubu suçlu" olarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı, 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddeleri uyarınca mükerrir olmadığının anlaşılması ve adli sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek başkaca hüküm bulunmaması karşısında, sanık hakkında birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi, 3. Suça konu ele geçen bütün uyuşturucu maddelerin analizler sırasında kullanıldığının anlaşılması karşısında, hüküm fıkrasında şahit numunelerin de 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.02.2025 tarihli ve 2025/711 Esas, 2025/417 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA; bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
1. Tekerrür uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması ve yerine "Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/3 Esas, 2011/1 Karar sayılı kararında "tehlikeli madde bulundurma" suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis cezası nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddeleri uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi, 2. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında, "24 eşit taksitte" ibaresinden önce gelmek üzere "birbirini takip eden birer ay aralıklarla" ibaresinin eklenmesi, " ve hükmün 12. paragrafında yer alan "Diyarbakır Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından suç konusu maddelerden alınan şahit numunelerin TCK’nın 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE," ibaresinin çıkarılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına