Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/3974 E. 2026/4555 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3974
Karar No
2026/4555
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/42 E., 2024/520 K. SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Hakaret suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi gereğince kesin nitelikte olması nedeniyle temyizi kâbil olmadığı,

Sanık müdafiinin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiştir.

Katılan vekilinin istinaf başvurusu kapsamında Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonunda, hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçları yönünden kurulan beraat hükümlerinin kaldırılması ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı TCK'nın 125/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 90 gün adli para cezası karşılığı 2.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5 eşit taksitte ödeme yapılmasına; kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası karşılığı 2.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5 eşit taksitte ödeme yapılmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hakaret suçuna ilişkin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince reddine; kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; iddianamede hakaret suçuna ilişkin anlatım olmamasına rağmen ceza verildiğine, hakaret ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının sübut bulmadığına, suçların unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın 2018 yılı içerisinde farklı zamanlarda katılanın oğluna, arkadaşlarına ve ortak Whatsapp gruplarına katılan ile ilgili mesajlar atarak bu kişinin huzur ve sükununu bozduğu iddiasına konu olayda, sanık ile katılan arasında daha önce duygusal bir ilişki yaşanıp sonrasında ayrıldıkları, ayrıca başka dosyada davalı ve nizalı olmaları nedeniyle yalnızca katılanın beyanlarına itibar edilemeyeceği kabul edilerek mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak ve somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede, dosyada bulunan mesaj içerikleri, tanık anlatımları ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kullanmakta olduğu telefonlardan değişik tarihlerde katılanın oğluna ait telefona katılanın bazı arkadaşlarının fotoğraflarını göndermek suretiyle "bunlardan hangisi senin baban, babalar gününde bence hepsine hediye al, gönülleri kalmasın, ayıp olur yoksa, annen üzülmesin, hepsinin ismini annen saysın istersen, ... şuan iki evli, annen üçüncü eşi, ... de evli, annen onun ikinci eşi" şeklinde mesajlar gönderdiği, ayrıca katılanın ailesi ve yakınlarına katılana ait bir kısım fotoğraflar gönderdiği, sıklıkla ve ısrarla telefonla aradığı, katılanın yeni eşi, çocuğu ve arkadaşlarına mesaj atmak suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği sabit görülerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR A. Hakaret Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesinde; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçuna İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2024/3974, K. 2026/4555, T. 04.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2024-3974-e-2026-4555-k-ce216f85fedf