Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/14368 E. 2026/3733 K. – Hükümlü Veya

Konu: Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/14368
Karar No
2026/3733
Karar Tarihi
Konu
Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/650 E., 2024/6 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silivri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2024 tarihli kararı hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 292/1, 62/1. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 18.01.2024 tarihinde kesinleşmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 19.11.2025 tarihli ve 2024/29585 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2025 tarihli ve KYB-2025/143447 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2025 tarihli ve KYB-2025/143447 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, sanığın 12.01.2023 tarihli eylemi nedeniyle 17.01.2023 tarihinde düzenlenen iddianame üzerine Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2023/87 Esas, 2023/169 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, yine sanığın aynı eyleminden dolayı 30.11.2023 tarihli iddianame ile açılan kamu davası sonunda da incelemeye konu Silivri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2024 tarihli ve 2024/650 Esas, 2024/6 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmış olup, anılan Kanun'un 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonunda, mükerrer davanın 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. İnceleme konusu Silivri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/650 Esas ve Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/87 Esas sayılı dosyalarında dava konusu olay, aynı tarihte hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumundan firar etmesine ilişkindir. Her iki dosyada hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası; "... (7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir. ...” Şeklinde düzenlenmiştir. 4. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, karar ve kesinleşme tarihleri daha sonra olan Silivri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2024 tarihli ve 2024/650 Esas, 2024/6 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Silivri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.01.2024 tarihli ve 2024/650 Esas, 2024/6 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, yürütülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, mahkemece hükmedilen bu CEZANIN KALDIRILMASINA VE İNFAZ EDİLMEMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2026 tarihinde karar verildi. ...

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/14368, K. 2026/3733, T. 12.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-14368-e-2026-3733-k-564be7f5b1c1