Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/13536 E. 2026/3942 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/13536
Karar No
2026/3942
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/41 E., 2024/369 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/64 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.12.2023 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2024/41 Esas, 2024/369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 3-f, 110. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz istemi, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil olmadığına, mağdurun darp raporunun bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasının orantılılık ilkesine aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanığın mağduru zorla araca bindirerek ıssız alana götürdüğü iddiasına ilişkin olarak; Sanığın üzerine atılı suçu cinsel amaçlı işlediği ve bu nedenle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 109/5. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2024 tarihli ve 2024/41 Esas, 2024/369 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 17.03.2026 tarihinde karar verildi.

...

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/13536, K. 2026/3942, T. 17.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-13536-e-2026-3942-k-25b5429d6c95