Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12881 E. 2026/8349 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3066 E., 2025/2049 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2025 tarihli ve 2025/157 Esas, 2025/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.09.2025 tarihli ve 2025/3066 Esas, 2025/2049 Karar sayılı kararı

ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlemediğine, sanık aleyhine kesin ve somut delil bulunmadığına, suç vasfında hataya düşüldüğüne, lehe delillerin dikkate alınmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerekiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyasının kapsamına göre, sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'ın, ...'a ait ikamette uyuşturucu bulundurdukları ve sattıklarına ilişkin bilgi edinildiği, tespit edilen adrese adli arama kararı alınarak gidildiğinde, tanık ...'ın ikamete girip çıktığının görüldüğü, kesintisiz takip ile durdurulduğunda tanık ...'in üzerinde ... içeren uyuşturucu madde ele geçirildiği, ikamette yapılan aramada bir parça ... ile pregabalin etken maddesi içeren hap bulunduğu, tanık ...'in, inceleme dışı sanık ...'ın yönlendirmesi ile sanık ...'a ait ikametine giderek, ...'dan para karşılığı uyuşturucu aldığı iddialarına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dava dosyasında bulunan; araştırma, fiziki takip ve yakalama, ikamet arama tutanakları, adli arama ve el koyma kararları, telefon inceleme tutanağı, tanık beyanları, teşhis tutanağı, inceleme dışı sanığın ifade ve savunmaları ile sanık ...'ın soruşturma aşamasındaki kısmi ikrar içeren beyanları dikkate alındığında, sanık ...'ın tanık ...'e ... içeren uyuşturucu madde sattığına ilişkin kabulde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.09.2025 tarihli ve 2025/3066 Esas, 2025/2049 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2026 tarihinde karar verildi.