Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12634 E. 2026/9106 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/12634
Karar No
2026/9106
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/4362 E., 2025/4125 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94/1.maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Aksaray 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2025 tarihli ve 2025/182 Esas, 2025/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53... /6. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.10.2025 tarihli ve 2025/4362 Esas, 2025/4125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Suçun unsurlarının oluşmadığına, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığına, sanığın sadece uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, kazan dairesinde ele geçen maddelerin sanığa ait olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kimseye uyuşturucu satmadığına, ikamette ele geçen maddenin kullanım sınırında kaldığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak beraat kararı verilmesi gerektiğine, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; 17.07.2024 tarihinde, hakkında iletişimin dinlenmesi kararı bulunan sanığın kullanıcı tanık ...'a uyuşturucu madde sattığı, 01.10.2024 tarihinde sanığın ikametinde iki parça uyuşturucu madde, sanığın çalıştığı işyerinin kazan dairesinde ise otomobil lastiğinin içerisinde altı paket uyuşturucu madde ile iki adet yeşil reçeteye tabi hapın ele geçirildiği, bu şekilde sanığın tanığa uyuşturucu madde sattığı ve ele geçen maddeleri atılı suç kapsamında bulundurduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı, tape kayıtları, kamera kayıtları, tanıkta ele geçen cep telefonundaki mesaj içerikleri, sanıktan ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve çeşitliliği, tanıkta ele geçen madde ile sanığın çalıştığı işyerinin kazan dairesindeki otomobil lastiği içerisine gizlenmiş uyuşturucu maddelerin aynı nitelikte oluşu, sanığın kullanımında olduğu belirlenen aracın lastikleri ile kazan dairesindeki lastiklerin aynı ebatlarda olduğunun tutanak ile tespiti, kriminal rapor ile tüm dosya kapsamından sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.10.2025 tarihli ve 2025/4362 Esas, 2025/4125 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Aksaray 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/12634, K. 2026/9106, T. 24.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-12634-e-2026-9106-k-232a84961668