Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12395 E. 2026/6994 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/8025 E. 2025/4355 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2025 gün ve 2025/113 Esas, 2025/142 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/3, 188/4-a, 62, 52, 53, 54... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.09.2025 tarihli ve 2025/8025 Esas, 2025/4355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme yapıldığına, ele geçen maddenin sanığa ait olmadığı, olay tutanağının hukuka aykırı düzenlendiği, mümzi tanık ifadelerinin çelişkili olduğu, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay günü akşam saatlerinde park halinde bulunan araç içindeki şahısların hareketlerinden şüphelenilerek yanlarına doğru gidildiği esnada şoför koltuğundan inen sanığın yere bir şey fırlattığının görüldüğü, yanlarına gidilerek yapılan kontrolde araca yakın bir kaç metre mesafede kullanma miktarı üzerinde iki parça halinde ... maddesi ile cam aparatın ele geçtiği, sanığın ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Sanığa ait adli sicil kaydında 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi uyarınca verilen KADEK dışında, tekerrüre esas ilam bulunmadığı halde Bölge Adliye Mahkemesince tekerrür hükmü uygulanması gerektiği yönünde yapılan eleştiri yerinde görülmemiştir. Kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar, savunma, kriminal rapor, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından mahkeme huzurunda bilgilerine başvurulan mümzi tanıkların şüphe üzerine sanığın içinde bulunduğu araca doğru giderken sanığın bir şey fırlattığını gördükleri ve fırlatılan poşeti araçtan 2-3 metre uzakta buldukları yönündeki beyanları, tanık H.Y. ve sanığın olay tutanağını kısmen doğrulamaları, ele geçen maddenin niteliği ve miktarı gözetildiğinde sanığın suç tarihinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kovuşturma evresinde eksik soruşturma yürütülerek hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazları yerinde görülmediği ve mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 18.09.2025 tarihli ve 2025/8025 Esas, 2025/4355 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.