Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/12332 E. 2026/4792 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/12332
Karar No
2026/4792
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2331 E., 2024/1208 K. SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ Sanığın 19.08.2023 tarihinde vefat etmesi üzerine, Van 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2023 tarihli, 2023/361 Esas, 2023/314 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın düşmesine karar verilmiştir. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 30/12/2024 tarihli, 2023/2331 Esas, 2024/1208 Karar sayılı kararıyla sanık müdafiinin vekâlet ücretine hasren yaptığı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Vekâlet ücretine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık müdafiinin vekâlet ücretine hasren yaptığı temyiz başvurusunun incelenmesinde, 19.08.2023 tarihinde vefat eden sanık hakkında düşme kararı verildiği, hakkında düşme kararı verilen sanık lehine AAÜT gereğince vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği yönündeki kabul ile birlikte tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.12.2024 tarihli ve 2023/2331 Esas, 2024/1208 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Van 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/12332, K. 2026/4792, T. 08.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-12332-e-2026-4792-k-d07d0824eb1b