Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/11902 E. 2026/6272 K. – Kişiyi Hürriyeti
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Tehdit
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/11902
- Karar No
- 2026/6272
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, Tehdit
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1460 E., 2022/1631 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit HÜKÜM : 1. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden İlk Derece Mahkemesi mahkumiyet hükmü kaldırılarak yeniden mahkumiyet 2. Tehdit suçu yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Onama: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden 2. Ret: Tehdit suçu yönünden
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tehdit suçu yönünden verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğinin bulunmaması nedeniyle temyizinin mümkün olmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ... 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2017/514 Esas, 2021/403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince beraat kararları verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli ve 2021/1460 Esas, 2022/1631 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3 ve 53. maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, tehdit suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanığın Temyiz İstemi Kararın hukuka aykırı olduğuna, somut delil olmadığı halde mahkumiyetine karar verildiğine ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan en üst hadden ceza verilmesi ve tehdit suçundan ayrıca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanık ve katılan mağdur ...'in evli olup aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle bir süredir ayrı yaşadıkları, sanığın, katılanın müşterek çocuğunu görebileceğini söylemesi üzerine buluşmak için anlaştıkları, katılanın sanığın aracına bindiği, aralarında tartışma çıktığı, sanığın "sana çocuğu göstermeyeceğim, sana zarar vereceğim öldüreceğim sizi" demek suretiyle katılanı tehdit ettiği, tartışma üzerine sanığın araçtan inen katılanı döverek, şiddet uygulayarak ve saçından sürükleyerek araca zorla bindirdiği, bir süre araçta katılanı darp ettiği daha sonra sanığın katılanı işyerine götürdüğü, burada da katılanı darp etmeye devam ettiği ve bu şekilde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Katılan ve tanık beyanları, katılan beyanıyla uyumlu şekilde katılanın basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarının bulunduğunun doktor raporu ile belirlenmesine göre, sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesin isabetli olduğu, tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun unsuru olması nedeniyle bu suç nedeniyle ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve katılan Kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR 1. Tehdit suçu yönünden verilen kararın incelenmesinde; Sanığın üzerine atılı tehdit suçu yönünden "Hüküm Kurulmasına Yer Olmadığına'' dair verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde belirtilen hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, bu itibarla sanık hakkında temyize konu incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, 2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden verilen hükmün incelenmesinde; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 05/09/2022 tarihli ve 2021/1460 Esas, 2022/1631 Karar sayılı kararında sanık ve katılan Kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.