Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/10961 E. 2026/8712 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/10961
- Karar No
- 2026/8712
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/2932 E., 2025/2990 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.05.2025 tarihli ve 2025/48 Esas, 2025/284 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2, 52/4 ve 53... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 02.09.2025 tarihli ve 2025/2932 Esas, 2025/2990 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yeterli delil bulunmadığına, bu nedenle sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin verilen kararın usulsüz olduğuna, sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucunun kullanım sınırında olduğuna, sanığın eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, diğer binanın çatısında ele geçen çantanın sanığa ait olmadığına, yerel mahkeme huzurunda dinlenen tek bir emniyet mensubunun beyanı doğrultusunda uyuşturucuların bulunduğu çantanın sanığa ait olduğunun kabul edilemeyeceğine, sanığa olay tutanağının okumadan imzalatıldığına, sanığın çanta üzerinde parmak izinin bulunmayacağına ve bu nedenle parmak izi incelemesi yapılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, hakkında uyuşturucu madde sattığı yönünde bilgiler bulunan sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucuların atılı suç kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkin olarak; Sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu, sanığın süresinden sonra sunduğu temyiz dilekçesinin ise müdafiinin süresindeki temyiz başvurusunun eki niteliğinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, arama kararı ve sanığın ikametinde yapılan arama işleminin usul ve yasaya uygun oldukları anlaşılmakla; hakkında uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde bilgiler bulunan sanığın ikametinde yapılan arama sırasında tutanak mümzilerinin mahkemece tanık sıfatıyla alınan beyanları uyarınca sanık tarafından diğer binanın çatısına atıldığı belirlenen beyaz çanta içerisinde ele geçen uyuşturucuların niteliği, çeşitliliği, ve miktarları itibarıyla kişisel kullanım sınırlarının üzerinde olmaları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 02.09.2025 tarihli ve 2025/2932 Esas, 2025/2990 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.