Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/10970 E. 2026/8713 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/10970
- Karar No
- 2026/8713
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/3572 Esas, 2025/3321 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.06.2025 tarihli ve 2025/62 Esas, 2025/230 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2, 52/4, 53. ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 150.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2025/3572 Esas, 2025/3321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri Mahkemece çelişkili tanık beyanları esas alınmak suretiyle hüküm kurulduğuna, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, hassas terazinin tek başına ticaret kastını ispatlayamayacağına, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasının gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 188/4-a maddesi uyarınca yapılan artırımın orantılılık ilkesine aykırı olacak şekilde sanık hakkında en üst sınırdan ceza tayin edildiğine, adresleri sabit olmasına karşın tanıkların mahkemece dinlenmediklerine, sanığın telefonunda yapılan inceleme sonucu saptanan görüşmelerden sanığın satıcı değil aksine kullanıcı olduğunun anlaşıldığına, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından ifa edilen devriye görevi esnasında uyuşturucu madde ticareti ve 6136 sayılı kanun'a aykırılık suçlarından kesinleşmiş hapis cezası ve aranma kaydı bulunan sanığın içerisinde bulunduğu aracın görüldüğü ve sanığın çantası içerisinde ele geçirilen uyuşturucuların sanık tarafından atılı suç kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkin olarak; 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, eksik inceleme bulunmadığı, yazılı gerekçe uyarınca sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya uygun olduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/3. maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan belirlendiği anlaşılmakla; sanığa ait çantada ele geçirilen uyuşturucuların niteliği, çeşitliliği, üzerinde ... kalıntısı bulunan hassas terazinin ele geçirilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 134. maddesi uyarınca sanığın telefonunda yapılan inceleme sonucu hazırlanan tutanak içeriği, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. İlk Derece Mahkemesi hükmünde sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gebze 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/922 esas, 2024/320 karar sayılı ilamı içerisinde yer alan "... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/651 Esas, 2022/967 Karar sayılı" ilamının sanıkla bir ilgisinin bulunmadığı ve bu suretle sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2023 kesinleşme tarihli, 2019/464 Esas, 2020/265 Karar sayılı ilamıyla uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün tekerrüre esas olduğu gözetilmeden sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha az ceza içeren ve Gebze 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/922 Esas, 2024/320 Karar sayılı ilamı ile verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin hükmünün tekerrüre esas alınması, 4. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188/3 ve 188/4-a maddeleri gereğince 15 yıl hapis ve 1500 gün adli para cezası verildiği, hüküm fıkrasında adli para cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrildiği belirtilmiş ise de sonuç adli para cezasının 150.000 TL olarak doğru belirlendiği anlaşıldığından, adli para cezasının günlüğünün 100 TL yerine hataen 20 TL olarak belirtilmesinin hukuka aykırı olduğu görülmüş ancak bahse konu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2025/3572 Esas, 2025/3321 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, 1. Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (10) nolu paragrafının hükümden tümüyle çıkarılması ile yerine "Sanık hakkında Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.04.2023 kesinleşme tarihli, 2019/464 Esas, 2020/265 Karar sayılı ilamıyla uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezasına ilişkin hükmünün tekerrüre esas alınmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin yazılması, 2. Hükmün adli para cezasının belirlenmesine ilişkin (4) nolu paragrafında yer alan "20 TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "100 TL" ibaresinin yazılması suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde karar verildi.