Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/10832 E. 2026/4103 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/10832
Karar No
2026/4103
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/292 E., 2025/699 K. SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Yargıtay Bozma İlâmı Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2020 tarihli ve 2019/380 Esas, 2020/571 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 03.03.2025 tarihli ve 2023/3231 Esas, 2025/1642 Karar sayılı kararı ile hükmün; özetle, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği, basın ve yayın yoluyla atılı suçu işleyen sanığın cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 218. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği ve 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin tartışılması gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2025/292 Esas, 2025/699 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 216/3, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca artırım yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Lehine olan hükümlerin gerekçesiz şekilde uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın, sosyal medya üzerinden yapılan bir paylaşıma "Bunların muhammedide ömeride osmanıda recebide hepsi aynı *** aynı ***" yazarak paylaşımda bulunduğu iddiasına ilişkin olarak; 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, paylaşımın sanık tarafından yapıldığının saptandığı anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, verilen kararda bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargıtay bozma ilamına uyulmasına karar verilmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 216/3 ve 218. maddelerinin uygulanması suretiyle hüküm kurulması ve sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek "cezanın önceki hükümde belirlenen ceza üzerinden infazına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile "sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2025/292 Esas, 2025/699 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2026 tarihinde karar verildi ...

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/10832, K. 2026/4103, T. 23.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-10832-e-2026-4103-k-0ecb09386523