Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/97 E. 2025/1802 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/178 E. 2022/506 K. SUÇ : 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2022 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13/4, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251/3, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2, 53. maddeleri uyarınca 22 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin usulüne uygun şekilde 04.02.2023 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 29.11.2023 tarihli ve 2023/15264 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.12.2023 tarihli ve KYB-2023/128693 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE 1. 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası; "... (3) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir..." şeklinde düzenlenmiştir. 2. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13/4, 5271 sayılı Kanun'un 251/3, 5237 sayılı Kanun'un 52/2, 53. maddeleri uyarınca 22 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilen hükümlünün adli sicil kaydına göre 28.07.2020 suç tarihinden önce kesinleşmiş hapis cezasına ilişkin bir mahkumiyet hükmünün bulunmadığı belirlenmiştir. 5. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/3-752 Esas, 2014/720 Karar sayılı kararı gözetildiğinde, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan hükümlü hakkında hükmolunan 22 günlük kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun maddesinin birinci fıkrasında belirtilen adli para cezası veya diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Denizli 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli ve 2022/178 Esas, 2022/506 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d bendi uyarınca bozma nedeni daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; “6136 sayılı Kanun'un 13/4, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri uyarınca tayin olunan 22 günlük hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 50/1. maddesi uyarınca suçlunun kişiliği, şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL'den 440,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, hükümden 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.