Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/23983 E. 2026/3431 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/227 Esas, 2024/361 Karar SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2023 tarihli ve 2023/245 Esas, 2023/931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b-f, 109/5, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İlk derece mahkemesi kararı sanık ile müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun ( 5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar virilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın mağdurenin yaş küçüklüğünü ve engelli olduğunu fark etmediğine, sanığın mağdurenin rızası ile para karşılığında cinsel ilişkiye girdiği dolayısıyla atılı suçu işlemediğine, sanığın cebir, şiddet veya hileli davranışı olmadığına, sanığın suç işleme kastı olmadığı, mağdurenin sanığın ismini kovuşturma aşasında vermesi dolayısıyla ifadelerinin çelişkili olduğuna, sanığın dava dışı sanıklar ile suça iştirak etmediğine ilişkindir. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri İlk derece mahkemesinin alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadığı, sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde sanık ve yaşlarının küçük olması nedeniyle yargılaması ayrı yapılan 5 kişi ile birlikte mağdureyi bakkaldan ikamet ettiği evine dönerken zorla kolundan tutmak sureti ile boş bir eve götürdükleri, bu kişilerin mağdureyi yatak gibi bir yere düşürüp kıyafetlerini çıkarttıkları, sanık ve bu kişilerin kıyafetlerini çıkardıkları, iki kişinin mağdurenin kollarını ve bacaklarını tutarken sırayla sanık ve diğer kişilerin cinsel organını mağdurenin ön cinsel organına soktukları, sanığın daha sonra cinsel organını mağdurenin sırtına değdirmek sureti ile cinsel istismarda bulunduğu, cinsel istismar eyleminden sonra sanık ve diğer kişilerce mağdurenin hortum ile dövüldüğü iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanığın suç tarihinde çocuk olan mağdureye karşı nitelikli cinsel istismar suçu işlediğinin Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/150 Esas, 2023/154 Karar sayılı kesinleşmiş mahkumiyet kararıyla sabit olduğu, Adli Tıp Kurumu raporu, Sağlık Bilimleri Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastahanesi raporu, fotoğraf teşhis tutanağı, sanığın çelişkili savunmaları ile dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair kabulde ve takdiri indirim uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamakla, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 15.03.2024 tarihli ve 2024/227 Esas, 2024/361 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2026 tarihinde karar verildi.

...