Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/18459 E. 2024/7642 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/770 E., 2021/1042 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2019 tarihli ve 2018/4708 Soruşturma, 2019/803 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2019 tarihli ve 2019/121 Esas, 2019/865 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2020/770 Esas, 2021/1042 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının istinaf taleplerinin kabulüne, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A.Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında alt sınırdan ceza tayininin hatalı olduğuna, üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, B. Sanığın temyiz sebepleri özetle; mağdura yönelik olumsuz bir davranışının olmadığına, üzerine atılı suçu işlemediğine, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay, İzmir'den araç ile sanığın yaşadığı Isparta'ya giden sanığın, olay tarihinde 18 yaşından küçük olan katılan ...'yi zorla araca bindirerek kaçırmak istediği, katılanın direnmesi ve bağırması üzerine eylemini tamamlayamadan ayrıldığı, bu şekilde teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Dava dosyasında; olaya ilişkin görüntülerin dökümüne ilişkin CD inceleme tutanağı, telefondan alınmış mesaj çıktıları, katılan ve tanık beyanları, sanık ile birlikte aynı araçta bulunan kişiler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar ile sanık ifade ve savunması mevcuttur. Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince, sanık ile katılan ...'nin arkadaş oldukları, aralarında bir süre ... ilişkisi olduğu, olay tarihinde ayrılmış oldukları, bu nedenle sanığın katılanın bulunduğu şehre gittiği, sanığın katılan ile konuşmaya çalıştığı yerin yakınında park halindeki aracın içerisinde iki kişi daha bulunduğu, sanığın bu iki kişiye seslenerek aracı getirmelerini söylediği, katılanı kolundan tutarak arabaya doğru götürmek istediği, ancak bunu başaramadığı, katılanın yere düştüğü, ardından sanığın katılanın yanından ayrıldığı, katılanın olay tarihinde 18 yaşını doldurmamış olduğu, dava dosyasında bulunan CD inceleme tutanağında da sanığın katılanı kollarından tuttuğunun, zorlayarak götürmeye çalıştığının, katılan ...'nin kendisini yere bırakması sonucu sanığın bırakarak gittiğinin belirtildiği, tutanak ile uyumlu katılan beyanına itibar edildiği, tanıkların taraflı beyanlarına ve sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği gerekçesi ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'nin olay tarihinde aralarında ... ilişkisi bulunan katılan ... ile konuşmak istediği, sanığın bu esnada geldiği araca doğru seslendiği, araçtan iki kişinin inmesi üzerine katılanın bağırmaya başladığı, yardım istediği, sanığın katılanı kolundan tutarak araca götürmek istediği, katılanın direndiği, bunun üzerine katılanı iterek olay yerinden uzaklaştığı, sanık lehine gönüllü vazgeçme koşullarının bulunmadığı, eylemin şehrin merkezi yerinde gerçekleştirildiği, katılanın eyleme direnerek çevreden yardım istemesi sebebiyle sanığın eyleme son verdiği, sanık hakkında yerel mahkemece teşebbüs hükümlerinin tatbiki aşamasında sanığın suç yolunda katettiği mesafe dikkate alınarak ... karşılığı 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca fiilin ağırlığı ile orantılı ceza tayin edilmediği, yine 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen koşulların dikkate alınmadığı, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki tutum ve davranışları gözetildiğinde takdiri indirim sebebi bulunmadığı gerekçesi ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı ve katılan ... vekillerinin istinaf istemlerinin kabulüne karar verilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak sureti ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Dava dosyası içeriğine göre, sanığın katılan ...'nin bulunduğu şehre araçla giderek katılanı geldiği araca bindirmeye çalışması, katılanın direnmesi ve bağırarak yardım istemesi üzerine eylemini tamamlayamaması şeklinde gelişen olayda, sanığın teşebbüs aşamasında kalan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin sabit olduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasındaki takdiri indirimin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; katılan Bakanlık vekili ve sanığın temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2020/770 Esas, 2021/1042 Karar sayılı kararında, sanık ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.