Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/833 E. 2024/7125 K. – Hükümlü Veya

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/491 Değişik İş HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulü KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli ve 2021/338 Esas, 2021/571 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ile 5275 sayılı Ceza ve Güvelik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği ve anılan kararın istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.01.2022 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile aynı tarihte usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir. Hükümlü tarafından hakkında ikinci kez mükerrirliğe ilişkin hükümlerin uygulanamayacağından bahisle Mahkemesine verilen dilekçe üzerine Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ek kararıyla hükümlünün talebinin reddine karar verildiği ancak anılan kararın itiraz üzerine Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli kararıyla kaldırılmasına ve talebin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2023 tarihli ve 2022/25772 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/17894 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/17894 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre her ne kadar merci tarafından, tekerrüre esas alınan Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/181 Esas 2017/429 sayılı kararının henüz infaz edilmediğinden bahisle tekerrüre esas alınamayacağı belirtilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. ” şeklindeki düzenleme karşısında, anılan kararın suç tarihinden önce 10/01/2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla ayrıca infaz edilmesine gerek olmadığı gözetilmeden itirazın bu nedenle reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.5237 sayılı Kanun'un “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci ikinci fıkrası "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz....” şeklinde düzenlenmiştir. 2. 5275 sayılı Kanun'un "Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbiri" başlıklı 108 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili üçüncü fıkrası "...(3) ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilemez" şeklinde düzenlenmiştir. 3.İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, hükümlünün ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Malatya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2017 tarihli ve 2017/181 Esas, 2017/429 Karar sayılı kararı ile 1 yıl hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın tekerrüre esas teşkil etmekte olduğu ve bahse konu kararda hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı (Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2010 tarihli ve 2010/35 Esas, 2010/284 Karar sayılı kararı esas alınarak) belirlenmiştir. İnceleme konusu kanuni düzenlemeler dikkate alındığında tekerrür hükümlerinin uygulanması için tekerrüre esas alınan ilamın infaz edilmesinin gerekli olmadığı gibi kesinleşmesinin yeterli olduğu dolayısıyla hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanabileceği anlaşılmakla, Mahkemesince itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/491 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde karar verildi.