Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4753 E. 2025/2831 K. – Ulaşım Araçlarını

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/424 D.İş SUÇ : Ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulü KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 223/1,62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükme sanık müdafınin itiraz üzerine İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2023 tarihli 2023/424 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulüne kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 2023/9236 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KYB-2023/107657 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KYB-2023/107657 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2022 tarihli ve 2022/50589 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığı kararı ile sanığın müştekinin aracının önünü kesmesi şeklinde cereyan eden eyleminin kara ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçunu oluşturduğu gerekçesi ile trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve 26.05.2022 tarihli, 2022/50589 soruşturma, 2022/39076 Esas, 2022/29939 iddianame sayılı iddianame ile kara ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçu yönünden kamu davasının açıldığı gözetildiğinde; sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçu yönünden ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, sanığın eyleminin başka bir suçu oluşturduğunun tespiti halinde soruşturma ve kovuşturma yapılabileceği cihetle, İstanbul Anadolu 51. Asliye Ceza Mahkemesince kara ulaşım araçlarının kaçırılması veya alıkonulması suçundan yargılama yapılıp karar verilmiş olması karşısında merciince itiraz konusunda esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Dosya kapsamına göre mağdurun olay günü aracıyla ... Caddesi...Koleji önünden ...istikametine doğru seyir halinde iken aracıyla aynı istikamette seyir eden sanığın sağ şerit üzerinde park halinde araçların olması nedeniyle sol şeride, mağdurun önüne geçmek istediği, mağdurun yol vermek istemediği, tarafların bu olaydan ötürü tartıştıkları, akabinde sanığın aracıyla mağdurun aracının önünü kestiği ve araçtan indiği, sanığın dosya kapsamında bulunan ve mağdur tarafından telefonla kayda alınan görüntülerle de sabit olduğu üzere mağdura hakaret ettiği, mağdurun aracının sol camına yumruk attığı, sanığın daha sonra aracına binerek mağdurun aracının önünde yola devam ettiği, bir süre sonra sanığın aracıyla tekrar mağdurun aracının önüne geçtiği, yol kesmek amacıyla gerçekleşen eylem esnasında sanığın mağdurun aracının ön sağ tampon kısmına çarparak zarar verdiğinin iddia edildiği olayda, trafikteki anlaşmazlık nedeniyle sanığın hakaret etmek veya araca zarar vermek kastıyla yol kesmesi halinde, ulaşım aracının kaçırılması veya alıkonulması suçu yönünden sanığın eyleminin atılı suçu oluşturup oluşturmayacağı hususu yönünden de kanun yaranna bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III.KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 10.04.2025 tarihinde karar yerildi.