Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4347 E. 2025/7133 K. – Kişiyi Hürriryeti
Konu: Kişiyi Hürriryetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4347
- Karar No
- 2025/7133
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriryetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2110 E., 2023/568 K. SUÇ : Kişiyi hürriryetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2018/760 Esas, 2021/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e, 62/1, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli ve 2021/2110 Esas, 2023/568 Karar sayılı ek kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine dosya üzerinden yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun’un 303/1 ve 280/1-a maddeleri gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın atılı suçtan beraatine ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi İstinaf başvurusunun süresinde olmadığına, suçun sübuta erdiğine, tanık beyanlarına itibar edilmemiş olmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde katılan ... ile sanık ...'in evli olduğu ve sanığın aracı ile ... istikametine doğru seyir halinde oldukları, aralarında geçen ailevi tartışma sonrasında katılanın araçtan inmek istediği ancak sanığın izin vermediği, bunun üzerine katılanın yoldan geçenlerden yardım istediği, yoldan geçen bir şahsın aracın önünü keserek aracı durdurduğu, katılanın bu şahsın aracına binerek olay yerinden uzaklaştığı, bu şekilde sanık ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dava dosyası kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarına, sanığın darp edildiğini gösterir adli muayene raporuna ve incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli ve 2021/2110 Esas, 2023/568 Karar sayılı ek kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.