Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4317 E. 2025/3301 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/950 Esas, 2023/261 Karar SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı 1.Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2018/630 Esas, 2021/548 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/3, 53. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karara sanık tarafından itiraz edilmiştir. 2.Akabinde; Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/560 Esas, 2022/196 Karar sayılı kararı ile sanığın halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 216/3, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar, sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/950 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Suçun işlendiğinin sabit olmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine ve sanığın paylaşımlarının ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın "Youtube" isimli sosyal medya hesabından yayınladığı videoda Kur'an-ı Kerim'e ve ayetlere yönelik hakaret içeren beyanlarda bulunduğu iddiasına ilişkin olarak; Basın ve yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve adli sicil kaydında tekerrüre esas adli sicil kaydı (Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2008/547 Esas, 2010/531 Karar sayılı ilamı) bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, 03.12.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre paylaşımın sanık tarafından yapıldığının saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın halkımızın büyük bir kesiminin benimsediği İslam dininin en önemli değerlerinden olan kutsal kitabı Kur'an-ı Kerim'e ve ayetlere yönelen aşağılayıcı ve ağır paylaşımı nedenli yapılan ihbar da dikkate alındığında bu paylaşımının kamu barışını bozmaya elverişli olduğu tespit edilmiştir. Bu itibarla; sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu ve dava dosyası kapsamında eksik araştırma bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2022/950 Esas, 2023/261 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2025 tarihinde karar verildi.