Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4278 E. 2024/43 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/554 E., 2023/718 K. SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı ve sanık TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır 2.Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Keşan 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2015 kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.10.2022 tarihli ve 2021/2152 Esas, 2022/13841 Karar sayılı kararı ile "…sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması.." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4.Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62, 50/1-a, 52 /2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi suça konu yeri bir yıl ektiğine söz konusu yerin tarım arazisi olduğuna, muhtarın söz konusu yerin mera olduğunu taşınmazı etktiğinde söylediğine suç kastının bulunmadığına, taşınmazı bir daha ekmediğine, suçun zamanaşımına uğradığına vesaireye ilişkindir. Cumhuriyet savcısının temyiz istem sanığın eylemine konu taşınmazın köy tüzel kişiliğine ait olmayıp maliye hazinesine ait olması nedeniyle eyleminin 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturabileceğine, ancak sanık hakkında iki kez men kararı verilmediği için sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay sanığın Karahisar köyünde bulunan 126 ada 8 parsel sayılı mera vasıflı taşınmazın 13000 metrekaresini sürüp ekerek işgal ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1.Sanığın Karahisar köyünde bulunan suç tarihinde mera vasfıyla tapuda kayıtlı bulunan taşınmazı uyarı ve ikazlara rağmen ekip biçerek işgal ettiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 3.Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "... sanığa yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği 29.04.2015 iddianame tarihi olacağı gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 16.03.2015 olarak yazılması ve sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesi delaletiyle 154/1. maddesi” yerine “5237 sayılı Kanun'un 154/1. maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması..." dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin “29.04.2015” olarak düzeltilmesi ve hükmün birinci fıkrasında yer alan "...eylemine uyan..." ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı Kanun'un 154/2. maddesi yollamasıyla, 5237 sayılı Kanun'un 154/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.