Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/19599 E. 2024/7846 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/360 Esas, 2023/494 Karar SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Sanığın; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2014 tarihli kararıyla; sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, aynı Kanun'un 43 üncü ve 62 nci maddeleri ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Katılan ... Bakanlığınca; Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2014 tarihli kararı temyiz edilmiştir. Akabinde; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.03.2018 tarihli ilamıyla; hükmün eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. D. Mahkemesince Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Akabinde; Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli kararıyla; seri yargılama usulüne göre işlem yapılmak üzere dosyanın Seri Muhakeme Bürosuna gönderilmek üzere yargılamanın durmasına karar verilmiştir. E. Sanığın seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmemesi üzerine; dosya yeniden ele alınmıştır. Akabinde; Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ve 2023/360 Esas, 2023/494 Karar sayılı kararıyla, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 3.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. E. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; sanık hakkında kurulan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; suçun unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. B. Yerel mahkemenin durma karar tarihi olan 18.10.2022 ile sanığın seri muhakeme usulünü kabul etmediği tarih olan 05.04.2023 tarihleri arasında zamanaşımı süresi 5 ay 19 gün süre durmuştur. C. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.11.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten seri muhakeme usulü uygulanması için durma süresi de eklendiğinde; 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilerek düşme kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ve 2023/360 Esas, 2023/494 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.