Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3852 E. 2024/5825 K. – İnfaz Kurumuna

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/412 E., 2023/1026 K. SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Eskipazar Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2020 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2022 tarihli kararıyla, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/412 Esas, 2023/1026 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, hükme 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca sanığın mükerrir sayılmasına, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin fıkranın eklenmesine ve istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Dava konusu olay, Eskipazar Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık ...'nin izinli olarak ayrıldığı kuruma izin sonunda döndüğü sırada yapılan üst aramasında sanıktan uyuşturucu madde ele geçirildiği iddiasına ilişkindir. 2.İlk Derece Mahkemesince sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan mahkumiyetine karar vermiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik bulunmayarak, Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2022 tarihli ve 2020/127 Esas 2022/8 Karar sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2020 tarih 2015/3-1206, 2020/31 sayılı kararında da belirtildiği üzere; olayda ... içtima kuralı kapsamında kalan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun tamamlanmış olduğu göz önüne alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde düzenlenen, işlenen fiille orantılılık ve hakkaniyet ilkeleri gözetilerek teşebbüs hükümlerinin uygulanması sırasında, sonuç cezanın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu için öngörülen cezanın altında kalmayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. A.Tebliğname Yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2023 tarihli ve 2023/11-347 Esas, 2023/500 Karar sayılı kararında da "...sanık hakkında istinaf incelemesi sırasında TCK'nın 58. maddesinin ek bir yaptırım olarak ilk kez hükme ilave edilmesi nedeniyle hükmün temyiz edilebilir olduğunu kabul eden Özel Daire uygulamasının usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilmelidir..." şeklinde belirtildiği üzere, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesince verilen hükümde ceza miktarı yönünden artırım yapılmamışsa da, hükme ilk defa eklenen 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkra göz önünde alındığında, Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir. B.Sanığın Temyiz Talebi Yönünden; 1.İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bahse konu maddenin ele geçme şekli, savunma ve tutanaklar karşısında sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Ancak; 2.Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/78 Esas 2010/232 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, isabetsiz bulunmuş ise de; 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesine göre bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/412 Esas, 2023/1026 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hükümden tekerrür uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkartılarak yerine “Sanığın, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/78 Esas 2010/232 Karar sayılı 27.03.2013 tarihinde kesinleşen kararı ile mükerrir olması nedeniyle sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik uygulanmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/821 Esas ve 2016/146 Karar sayılı kararındaki ceza esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde karar verildi.