Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2413 E. 2024/8403 K. – Hükümlü Veya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/421 E., 2022/159 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Hükümlü ... hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu kararın istinaf edilmeksizin 15.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/33049 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58344 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58344 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Silivri 1. İnfaz Hâkimliğinin 07/04/2017 tarihli ve 2017/1741 Esas, 2017/1652 sayılı kararı ile şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesini müteakip, İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne süresi içerisinde başvurmaması üzerine, İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2021 tarihli ve 2021/60 Esas, 2021/428 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın 06/09/2021 tarihinde kesinleştiği gözetilmeksizin, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2018 tarihli ve 2018/28103 sayılı iddianamesi ile aynı ... ile ilgili olarak açılan kamu davası neticesinde İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2022 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Kanun yararına bozma istem yazısında belirtilen ve hükümlünün aynı ... nedeniyle yargılandığı İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2021/60 Esas, 2021/428 Karar sayılı dosyası ile inceleme konusu İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2020/421 Esas, 2022/159 Karar sayılı dosyasındaki dava konusu olay, Silivri Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken Silivri 1. İnfaz Hakimliğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere cezasının infazına karar verilen hükümlünün, süresinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmeyerek firar ettiğine ilişkindir. 3. İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/60 Esas sayılı dosyasında, iddianame düzenlenme tarihinin 05.10.2017, karar tarihinin 13.07.2021 ve kesinleşme tarihinin 06.09.2021; İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/421 Esas sayılı dosyasında ise iddianame düzenlenme tarihinin 19.10.2018; karar tarihinin 07.04.2022, kesinleşme tarihinin ise 15.04.2022 olduğu tespit edilmiştir. 4. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası; "(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde düzenlenmiştir. 5. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, iddianame, karar ve kesinleşme tarihi daha sonra olan İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2020/421 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, açıklanan nedenle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2022 tarihli ve 2020/421 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. Aynı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince aynı fiilden aynı fail hakkında yürütülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca REDDİNE, Mahkemece hükmedilen bu CEZANIN KALDIRILMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.