Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2479 E. 2023/1639 K. – Hükümlü Veya

Konu: Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/2479
Karar No
2023/1639
Karar Tarihi
Konu
Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/621 E., 2022/29 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğe ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 08.04.2021 tarihli kararı ile, Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 ... maddesiyle eklenen geçici 5 ... maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 ... maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 ... maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir. Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine sanık hakkında Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2021 tarihli kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, ikinci kez mükerrirliğine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur. 5. Sanığın itirazı üzerine yapılan yargılama neticesinde Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanunun 105 ... maddesinin A-8 bendi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirliğe ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; lehe hükümler uygulanması gerektiğine ve tekerrür uygulamasının doğru olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken Antalya İnfaz Hakimliği'nin 19.06.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında denetimli serbestlik kararı verildiği, 2. Sanığın denetim yükümlülüğüne uymaması nedeniyle Antalya İnfaz Hakimliği'nin 16.01.2015 tarihli kararı ile sanığın kapalı infaz kurumuna iadesine karar verildiği, 3.Sanığın itirazı üzerine Antalya 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.02.2015 tarihli kararı ile itirazının reddedildiği ve kesinleştiği ancak iki ... içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmadığı, 4.Sanığın aşamalardaki beyanlarında, suçlamayı kabul ederek ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında verilen kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının sanığa tebliğ edildiğine dair belge, sanığın ikrarı karşısında mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2021/621 Esas, 2022/29 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/2479, K. 2023/1639, T. 27.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-2479-e-2023-1639-k-19e2c32de708