Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2410 E. 2024/8401 K. – Hükümlü Veya

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/426 E., 2022/46 K. SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Hükümlü ... hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve bu kararın itiraz olunmaksızın 01.04.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.05.2023 tarihli ve 2022/26401 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58539 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58539 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "1. Dosya kapsamına göre, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2019 tarihli ve 2019/40170 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası üzerine İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2022 tarihli ve 2021/426 Esas, 2022/46 sayılı Kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 08.10.2019 tarihli ve 2019/5653 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonunda Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/538 sayılı Kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, 2. Kabule göre de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklindeki düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61 inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223 üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede de öngörülen ve takdiri olmayan indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiği anlaşılmakla, Mahkemesince sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 292/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak 7 ay 15 gün hapis cezası belirlendikten sonra, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi gereğince dörtte bir oranı yapılacak indirim sonucu 5 ay 18 gün hapis cezası tayin edilmesi yerine, 292/1. maddesi uyarınca belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi gereğince dörtte bir oranında indirim yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle 5 ay 18 gün hapis cezası tayin olunmasında isabet görülmemiştir. " Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. Kanun yararına bozma istem yazısında belirtilen ve hükümlünün aynı ... nedeniyle yargılandığı Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/209 Esas, 2021/538 Karar sayılı dosyası ile inceleme konusu İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2022 tarihli ve 2021/426 Esas, 2022/46 Karar sayılı dosyasındaki dava konusu olay, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce hazırlanan denetim planı doğrultusunda belirlenen yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle hükümlü hakkında Manisa İnfaz Hakimliğinin 08.08.2019 tarihli kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verildiği ve kararın tebliğinden itibaren iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmadığından üzerine atılı suçu işlediğine ilişkindir. 3. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/209 Esas sayılı dosyasında, iddianame düzenlenme tarihinin 08.10.2019, karar tarihinin 02.07.2021 ve kesinleşme tarihinin 15.11.2021; İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/426 Esas sayılı dosyasında ise iddianame düzenlenme tarihinin 21.10.2019; karar tarihinin 24.01.2022, kesinleşme tarihinin ise 01.04.2022 olduğu tespit edilmiştir. 4. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan yedinci fıkrası; "(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde düzenlenmiştir. 5. Hükümlünün aynı tarihli ve konulu eylemi nedeniyle, iddianame, karar ve kesinleşme tarihi daha sonra olan İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2022 tarihli ve 2021/426 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca açılan mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, açıklanan nedenle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. 6. Bozma nedenine göre kanun yararına bozma isteminin (2) nolu maddesi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İzmir 51. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2022 tarihli ve 2021/426 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. Aynı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince aynı fiilden aynı fail hakkında yürütülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca REDDİNE, Mahkemece hükmedilen bu CEZANIN KALDIRILMASINA, bozma nedenine göre (2) nolu istem yönünden karar verilmesine yer olmadığına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.