Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5408 E. 2025/1210 K. – Eziyet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2729 Esas, 2021/2401 Karar SUÇ : Eziyet HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve kovuşturma devam ederken davaya katılma talep eden Bakanlığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesi gereğince katılan, vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2018 tarihli ve 2017/360 Esas, 2018/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2019/2729 Esas, 2021/2401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik müşteki ...'nun ve katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. Sanığın Temyiz İstemi Atılı suçu işlemediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; müşteki ... tarafından işçi olarak tutulan sanığın bir süre birlikte yaşadığı müştekiye bilgisi dışında uyuşturucu madde vererek darp etmesi, kemer ve sopayla dövmesi, saçlarını kesmesi, ısırması, vücudunun değişik yerlerinde sigara söndürmesi şeklindeki iddialara ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir. Sanığın aşamalardaki çelişkili ifadeleri, müştekinin vücudunda yaralanmaların bulunduğuna, sol kolunda birden fazla sigara yanığının, yine aynı kolda ve sağ bacakta ısırık izlerinin bulunduğuna dair Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 20.11.2015 ve 28.06.2016 tarihli raporların müştekinin aşamalarda değişmeyen iddiaları ile uyumlu olması hususları ile tanıklar S.K, E.K'nın aşamalardaki beyanları birlikte dikkate alındığında; atılı suçun sanık tarafından işlendiği saptanmış; sanığın atılı suçu işlemediğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenlerle; katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2019/2729 Esas, 2021/2401 Karar sayılı kararında katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde karar verildi.