Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/8685 E. 2023/651 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/543 E., 2016/164 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanıklar hakkında Sarıkamış Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. 2. Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/543 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, mahkemece keşif yapılarak yöreyi iyi ... tanık ve mahalli bilirkişilerden tecavüze konu yerin öteden beri köylünün ortak kullanımında olup olmadığının sorularak tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği ve 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin ikinci fıkrasının beraat kararı yönünden “dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali” ile sınırlı olarak uygulanabileceği gözetilmeden sanıklardan ... ve ...'ın sorguları yapılmadan delil takdiri yoluna gidilmek suretiyle karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanıkların ... köyü sınırları içerisindeki 115 ada 7 parsel numaralı hazineye ait tarla vasfındaki taşınmazı ekip biçmek suretiyle tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir. 2. Dosyanın geldiği aşama göz önüne alınarak 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca sanıklardan ... ve ... ile tanıkların dinlenmesinden mahkemece vazgeçilmiştir.

IV. GEREKÇE 1.Dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanıkların bu yere tecavüz ... etmediği, işgal varsa tecavüzünün niteliği, miktarı, vasfı yöreyi iyi ... tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır. 2. 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca fiilin suç oluşturmaması veya suçun yasal unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, sanıkların ifadesinin sonuca etkili olduğu, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanıklarının sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, sanıklardan ... ve ...'ın usulüne uygun biçimde savunması alınarak ve deliller toplanıp değerlendirmesi de yapılarak sonucuna göre hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde beraatlerine kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/543 Esas, 2016/164 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.