Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/4490 E. 2023/836 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/278 E., 2016/98 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kocaali Cumhuriyet Başsavcılığının 26.08.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Kocaali Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etmek suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapisden çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi mahkemenin hatalı karar verdiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay,sanığın katılana ait Karapelit köyü Abadüzü mevkii 117 Ada 7 parsel sayılı taşınmazında bulunan fındık ağaçlarının bakımını yapıp fındıklarını toplayarak malik gibi hareket etmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Katılanın suça konu taşınmaz yönünden yetkili kıldığı R.K'ın şikayeti üzerine soruşturma başlatılmış,kolluk olay yerinde 03.08.2014 ve 19.08.2014 tarihlerinde iki kez inceleme yapmış suça konu taşınmazda bununan fındık ağaçlarının temizliğinin yapıldığını belirlemiş ilk olay yeri incelemesinde fındıkların toplanmadığını ikinci incelemede fındıkların toplandığını tutanağa bağlamıştır. 3. Suça konu Kocaali İlçesi Selahiye köyü 117 Ada 7 numaralı parselin tapu kaydı dosya arasına alınmış tapunun 12.05.2014 tarihinde katılan adına geçtiği tespit edilmiştir. 4. Sanık savunmasında, suça konu taşınmazın babaannesinden kaldığını katılanın hileyle taşınmazı üzerine geçirdiğini,dava açtığını kararın aleyhine çıktığını kararı kabul etmeyip itiraz ettiğini bahçenin bakımını kendisinin yaptığını beyan etmiştir. 5. Sanık Kocaali Kadastro Mahkemesinde suça konu taşınmazın tapusunun iptali için dava açmış, mahkemece dava reddedilmiş, sanık hükmü temyiz etmiş Yargıtay 16. Hukuk Dairesi kararı onamış, sanık karar düzeltme istemiş söz konusu karar 22.09.2014 tarihinde kesinleşmiştir. 6. Mahkemece keşif yapılmış alınan teknik bilirkişi raporunda suça konu bahçede bulunan meyve ve fındık ağaçlarının bakımının yapıldığı bildirilmiş sanık keşifte halen taşınmazın bakımını yaptığını kabul etmiştir. IV. GEREKÇE Tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın katılana ait taşınmazda bulunan ağaçların bakımını yapıp meyvelerini topladığı eylemin 5237 sayılı Kanun'un 141 ... maddesinin birinci fıkrasında tanımlı açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğu, anlaşıldığından mahkemenin kararı hukuka aykırı bulunmuştur. Söz konusu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 141 ... maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararı hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaali Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.