Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/16254 E. 2023/10152 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/756 E., 2023/302 K. SUÇ :Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Suçtan zarar gören Maliye Hazinesi vekili gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıklamış sayılacağından 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesi uyarınca Maliye Hazinesi'nin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek inceleme yapılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kaman Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/2, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62, 50 /1-b, 52 /2. maddesi uyarınca 5 aylık kısa süreli hapis cezasının suçtan önceki hale getirilmesi tedbirine çevrilmesine, 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi sanığın soruşturma şamasında ve kovuşturma aşamasında suça konu yola tecavüz ettiği ve bu tecavüzü devam ettirdiğinin anlaşıldığı eylemin niteliği gereği 5237 sayılı Kanun'un 50.maddesindeki diğer seçenek yaptırımlara karar verilmesi gerekirken sanığın atılı suçu haklı kılacak ve infaz aşamasına kadarda süre tanıyacak şekilde 50/1-b maddesindeki seçenek yaptırımın uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2. Sanığın temyiz istemi mahkemenin karar verdiğinden gerekçeli kararın tebliği ile haberdar olduğuna keşif günü ve duruşma günlerini tebliğ edilmediğine savunma hakkının kısıtlandığına, suç kastının bulunmadığına devletten 5 numaralı parseli kiraladığına kasıtlı olarak ağaç dikse söz konusu araziyi kiralamayacağına, tarafına süre verilse tel örgü ve ağaçları kaldıracağına beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. 3. Suçtan zarar gören Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi öncelikle davaya katılmalarına karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay sanığın Savcılıbüyükoba köyü sınırları içinde bulunan 206 ada 4 ve 5 numaralı parsellerin kuzeyinde bulunan yola ve özel idareye ait parsele tel örgü çekerek ve ceviz fidanı dikerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154/2.maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.12.2015 tarihli mahkumiyet tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı,sanık ve katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.12.2023 tarihinde karar verildi.