Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/909 E. 2026/1142 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/909
- Karar No
- 2026/1142
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 30.09.2025
Dava, el atmanın önlenmesi ve eski hâle getirme istemlerine ilişkindir. Dairemizin 20.06.2022 tarihli ve 2022/2374 Esas, 2022/4317 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan duruşma sonunda Mahkemenin 22.02.2024 tarihli kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemenin 22.02.2024 tarihli kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 17.02.2025 tarihli ve 2025/278 Esas, 2025/818 Karar sayılı kararı ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin "dosya içeriğine göre, dava değerinin 1.000,00 TL olarak gösterildiği ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verildiği, dava değeri ve hükme esas alınan miktarın Mahkemenin karar tarihi itibari ile 2024 yılı için kesinlik sınırı olan 20.520,00 TL’nin altında kaldığı" gerekçesiyle "...1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine...." karar verilmiştir. Bir kısım davalılar vekili 19.04.2025 tarihli maddi hata konulu dilekçesiyle temyiz dilekçesinde yer alan nedenleri tekrarla, Mahkemenin 22.04.2024 tarihli kararında müvekkilleri aleyhine 1.000,00 TL takdir edilmesi gereken vekâlet ücretinin hataya dayalı olarak Mahkemece 5.000,00 TL olarak takdir edildiğini belirterek, Mahkemece kararın tashis edilmesini talep etmiştir. Mahkemenin 30.09.2025 tarihli ek kararı ile "hükmün sonuç kısmının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. maddesi gereği tashih kararı ile düzeltilemeyeceği" gerekçesiyle "...bir kısım davalılar vekilinin tashih talebinin reddine..." karar verilmiştir. Temyiz istemi, Mahkemenin 30.09.2025 tarihli ek kararına ilişkindir. Hükmün tashihi ve tavzihi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 455. maddesi) ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, 6100 sayılı Kanun'un 304. maddesinde "(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, Mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." şeklinde belirtilmiştir. Aynı Kanun'un 305. maddesinde de "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklinde hükmün tavzihi müesseseleri düzenlenmiştir. Kanun'un 304. maddesiyle düzenlenen tashihte ancak hükümdeki yazı ve hesap hataları ile benzeri açık hatalar düzeltilebilir. Bir kısım davalılar vekilinin vekâlet ücretinin takdirinde Mahkemece hata yapıldığına ve bu hatanın düzeltilmesi gerektiğine yönelik tashis talebinin reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Mahkemece verilen 30.09.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.